Koralowce cz. 2

Rozmnażanie koralowców: Koralowce w większości przypadków rozmnażają się bezpłciowo – przez pączkowanie. Podobnie rozmnażają się np. także znane gąbki. W wyjątkowych sytuacjach koralowce potrafią rozmnażać się również płciowo. Jednak potrzebują do tego bardzo dokładnego, naturalnego zegara.

Podstawową zaletą wynikającą z tego sposobu rozmnażania jest różnorodność potomstwa, pozwalająca organizmom rozmnażającym się płciowo na szybszą ewolucję. Jest to jednak bardzo skomplikowane zjawisko, wymagające doskonałego zgrania w czasie całej kolonii koralowców. Do zwiększenia prawdopodobieństwa skutecznego zapłodnienia cała kolonia wypuszcza swoje komórki płciowe w jednym momencie.

Koralowce, które mogą się reprodukować, czeka wyjątkowe zadanie muszą wypuścić swoje komórki płciowe dokładnie w tym samym momencie, co reszta kolonii. Równocześnie muszą trafić w sprzyjające prądy morskie, które nie zaniosą ich larw w nieprzyjazne rejony oceanu. W morzu można zaobserwować niespotykany widok miliony jajeczek i nasienia wypełniają wodę i wszędzie w zasięgu oka powstają zapłodnione zarodki nowego życia. Jajeczka i nasienie uwalniane są w „balonikach” ze śluzu, które wypływają na powierzchnię. Gdy znajdą ,,płeć przeciwną”, dochodzi do zapłodnienia. Wkrótce w toni unoszą się żywe chmury larw. Nasienie i jajeczka mają bardzo krótką żywotność. Jest zatem niezmiernie ważne, aby cała akcja była dobrze zaplanowana w czasie. W jaki sposób koralowce wiedzą, w którym momencie mają wypuścić komórki? Pytanie to nie dawało spokoju ekspertom na całym świecie. Przez dłuższy czas przypuszczali, że koralowce kierują się temperaturą oceanu. Najnowsze badania obaliły tę teorię- polipy postrzegają długość dni i nocy. Gdy są one mniej więcej tej samej długości, czyli nastaje czas równonocy, glony, które żyją z koralami w symbiozie, wydzielają najwięcej substancji odżywczych niezbędnych do rozwoju komórek płciowych. Najważniejszą wskazówką do rozmnażania jest jednak pełnia większość gatunków koralowców wypuszcza swoje komórki płciowe do tygodnia po pełni. Naukowcy odkryli, że światło rejestrują za pomocą specjalnych białek kryptochromów, których produkcja wyraźnie zwiększa się o świcie. Ich produkcja zależy również od fazy Księżyca. Najwięcej kryptochromów w ciałach koralowców znajduje się właśnie podczas pełni.

Siódmy cud świata

Wielka Rafa Koralowa jest największą barierą koralową na Ziemi. Obejmuje rafy i wyspy na Morzu Koralowym przy wschodnim wybrzeżu Australii. Autochtoni nazwali ją Waga Gabu. Rafa jest jednym z biologicznie najbogatszych miejsc świata, a ku zaskoczeni u, jej wiek szacuje się na zaledwie 600 tys. lat. Składa się z 3,4 tys. mniejszych raf i 600 wysp (uwzględniając wysepki liczba ta sięga 1,5 tys.). Jej łączna powierzchnia wynosi ponad 343 tys. km2. Rafa jest domem dla ok. 400 gatunków koralowców, 240 gatunków ptaków i 1,5 tys. gatunków ryb. Jako jedno z niewielu zjawisk biologicznych jest widoczna z kosmosu. Wielka Rafa Koralowa w 1975 r. została ogłoszona parkiem morskim, a w 1981 r. została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO. 

Jakie są typy raf koralowych?

RAFY PRZYBRZEŻNE budowane są przy samym brzegu w płytkich wodach. Wraz ze stopniowym wzrostem, rafa rozszerza się w kierunku otwartego morza. Rafy przybrzeżne tworzą często długi wał równoległy do brzegu, w związku z czym między rafą a lądem rzadko powstaje laguna.

RAFA BARIEROWA powstaje daleko od brzegu, między brzegiem a rafą formują się zatem większe lub mniejsze laguny. Tworzą serię prawie jednolitych grzbietów, podzielonych na rafy zewnętrzne i wewnętrzne. Na zewnętrznym brzegu rafy wiele koralowców znajduje się zaraz pod powierzchnią wody. W kierunku lądu stopniowo ubywa poszczególnych grup koralowców spowodowane jest to przez obecność słodkiej wody i akumulację osadów. Przy brzegu powstaje często jeszcze rafa przybrzeżna.  

ATOLE, czyli WYSPY KORALOWE, mają okrągły lub eliptyczny kształt. Czasem mniej lub bardziej ciasno otaczają lagunę, innym razem składają się na nie małe koralowe wysepki. Wiele współczesnych atoli było pierwotnie rafami przybrzeżnymi, otaczającymi wyspę stopniowo zapadającą się w morskie głębiny. Wyspy z wytworzoną warstwą ziemi mogą być pokryte roślinnością (palmy kokosowe).