Magnetyzm, człowiek a kosmos

Dziś nikt już nie odważyłby się negować istnienia wpływu kosmosu na człowieka, objętego pojęciem „zegara biologicz­nego”. To ładne określenie ma wyrazić pogląd, iż każdy z nas, choć o tym nie wie, jest podporządkowany rytmom wszechświata.
Astrologia mówi zresztą dokładnie to samo: los każdej jednostki zapisany jest zależnie od układu gwiazd na niebie w momencie jej narodzin.
Nasz osobisty zegar biologiczny nie jest jednak „ustawiony” – jak można by sądzić – zgodnie z dwudziestoczterogo­dzinnym rytmem ziemskiej doby, ale raczej upływa w ciągu 24 godzin i 50 minut, bo tyle trwa dzień księżycowy. Zostało to zweryfikowane dzięki „ponadczasowemu” eksperymento­wi francuskiego speleologa Michela Siffre’a, który spędził 52 dni w jaskini. Przy tej okazji udało się stwierdzić, że tam, dokąd nie docierają promienie słoneczne, człowiek przyjmu­je rytm dnia księżycowego, a nie dnia ziemskiego.

To zdumiewające zjawisko można, zdaniem części bada­czy, wyjaśnić faktem, iż dziesięć, piętnaście tysięcy lat temu Księżyc znajdował się znacznie bliżej Ziemi niż dziś (zale­dwie kilka tysięcy kilometrów wobec 380 000 w chwili obec­nej). Ta bliskość naszego satelity mogłaby rzeczywiście wpływać na wszystkie organizmy żyjące na naszej planecie, a także zaprogramować je w cyklu 24 godzin 50 minut, czyli w cyklu biologicznym, w którym człowiek trwa do dziś.
Hipoteza która może być tylko wymysłem uczonych o nazbyt wybujałej fantazji. Z pewnością wiemy jednak, że nieświadomie podlegamy sil­nym wpływom Księżyca.

Najważniejsze wydaje się, że to Księżyc powoduje przy­pływy i odpływy morza. Czy wiecie, że te ruchy morza, wynikające z wzajemnego przyciągania Księżyca i Ziemi, wyraźnie się nasilają, kiedy przyciąganie Słońca sprzęga się z księżycowym – wtedy dochodzi do potężnych przypływów. Czy wiecie, że Księżyc, kiedy jest w pełni, powoduje wyraź­ne, a czasem nawet śmiertelne zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu? Bo pełnia Księżyca – wiedzą o tym pracownicy szpitali – ma gwałtowny i niezwykły wpływ na ludzi. Czasem wywołuje przedwczesne porody, czasem depresje nerwowe, które mogą prowadzić nawet do samobójstw, a także pęknię­cia tętniaków (co powoduje gwałtowne, tragiczne w skutkach krwotoki wewnętrzne).

Księżyc wpływa także na cykle miesiączkowe kobiet. An­kieta przeprowadzona niedawno w Chinach, na grupie 800 kobiet mających bardzo regularne cykle, której wyniki ogło­szono w roku 1986 na łamach „Science et Avenir”, dowodzi istnienia korelacji między fazami Księżyca a prawdopodo­bieństwem wystąpienia miesiączki. Prowadząc badania przez 4 miesiące, stwierdzono, że w 37 proc. przypadków menstruacja występuje podczas nowiu, zaledwie w 23 proc. podczas pierwszej kwadry, a w 20 proc. podczas ostatniej kwadry lub pełni.

Księżyc wpływa nawet na wzrost włosów! Pewien paryski fryzjer, Djelani Maachi, spotkał kiedyś w Normandii wieśnia­ka o wspaniałych, siwych włosach. W czym tkwił sekret ich piękna? Otóż wieśniak ścinał je tylko podczas pełni, nocą. Dzięki temu włosy mają ponoć rosnąć prawie dwa razy szyb­ciej: 17 milimetrów na miesiąc przy średniej wynoszącej 10 milimetrów. Uwierzywszy w to, fryzjer odtąd otwierał swój salon nocami podczas pełni – od godziny 22 do 6 rano.

Nip Tnnnminaimv. że w zbiorowej świadomości ludzkiej zachowało się wspomnienie oddziaływania pełni Księżyca – mit o wilkołaku, owej budzącej lęk postaci z legend i przesą­dów ludowych, przemieniającej się podczas pełni w wilka i grasującej nocami po polach i lasach.

Także policja na całym świecie wie, że liczba napadów i zbrodni wyraźnie wzrasta podczas pełni. Przypomnijmy film – reportaż François Reichenbacha, „Houston – Teksas”. Z kamerą w ręku Reichenbach wyruszył do Teksasu, aby na­kręcić pełnometrażowy film o pracy policji z Houston. Nie przypadkiem wybrał właśnie to miasto: Houston pobiło smut­ny rekord jako miasto o największej w Stanach Zjednoczo­nych przestępczości. Z tego powodu tamtejsza policja dyspo­nuje doskonałym bankiem danych, w którym wszystkie incydenty, wypadki, gwałty, morderstwa i włamania popeł­nione na przestrzeni wielu lat zapisane są wraz z datą, godzi­ną, miejscem itd.

François Reichenbach zapytał szefa miejskiej policji, czy może wziąć „bezpośredni” udział w aresztowaniu. Policjant uśmiechnął się i wprawnie wystukał coś na klawiaturze. Wte­dy komputer wyświetlił odpowiedź na ekranie: „26 sierpnia przypada najbliższa pełnia. Rachunek prawdopodobieństwa wskazuje, że tej nocy, zapewne w dzielnicy X, dojdzie do morderstwa”!

Stało się to, co przewidział komputer. Tej nocy, 26 sierp­nia 1979 roku, przy pełni Księżyca, niejaki Charlie Bass za­bił policjanta. Ekipa zdjęciowa Reichenbacha przybyła na miejsce zbrodni kilka minut po zabójstwie. Film opowiada o tej właśnie sprawie – od odnalezienia zwłok policjanta, po- pr/zez polowanie na zabójcę, jego aresztowanie i rozmowę w więzieniu. (Charlie Bass został skazany na śmierć; egzeku­cję wykonano w roku 1986).

Co ciekawe, pełnia, za sprawą niewidzialnego, ale faktycz­nego wpływu związanego z siłami przyciągania, w dziwny sposób zaburza metabolizm i zegar biologiczny człowieka.

Czy człowiek jest magnetyczny?

Choć obecnie nie mamy już wątpliwości, że kosmos od­działuje na ludzi, wciąż jeszcze zadajemy sobie pytanie, co w organizmie człowieka jest magnetyczne. Badacze – fizycy, parapsycholodzy, lekarze, inżynierowie – szukają na nie od­powiedzi. Jak dotąd nie znaleźli żadnej, którą można by uznać za trafną.

Profesor Yves Rocard, były dyrektor pracowni fizycznych w École Normale Supérieure, odpowiedzialny w Komitecie Energii Atomowej za opracowanie bomby atomowej we Francji, wiele rozmyślał i przeprowadził sporo doświadczeń, aby wyjaśnić tę kwestię. Od przejścia na emeryturę skupia się głównie na magnetyzmie i dowiódł dzięki pracom poświęco­nym różdżkarstwu oraz wahadełku używanemu przez radie­stetów, że naukowe badanie problemów parapsychologii jest możliwe, pod warunkiem że podchodzi się do nich bez uprze­dzeń, z pełną otwartością na to, co zadziwiające. Otóż profe­sor Yves Rocard wykazał i zmierzył za pomocą magnetome­tru protonowego, że ciało ludzkie może odczuwać nawet bardzo nieznaczne zmiany pola magnetycznego. Oznacza to, że kiedy człowiek znajdzie się w miejscu, gdzie panuje ma­gnetyczny chaos, ulega zachwianiu równowagi fizycznej, co zmusza jego mięśnie do wzmożonego wysiłku. W efekcie od­czuwa zwiększone zmęczenie.

Ten sam typ zmęczenia może pojawić się w tak zwanych przez niektórych łowców sensacji domach raka. O co dokła­dnie chodzi? Stwierdzono, że poważne zaburzenia psychicz­ne, a także fizyczne przejawiają się silniej i są bardziej upor­czywe u mieszkańców niektórych domów, podczas gdy ich sąsiedzi nie odczuwają podobnych dolegliwości, nawet jeśli domy są położone bardzo blisko i podobnie. Jak to wyjaśnić? Być może chodzi o miejscowe oddziaływanie pola magne­tycznego lub o podziemne żyły wodne, które krzyżują się pod domem (uznawanym wówczas za „dom raka”).

Według doktora Jean Pierre’a Maschi, lekarza z Nicei, który w roku 1963 opuścił Madagaskar, winowajcą jest raczej „skażenie” elektryczne. Dom usytuowany zbyt blisko źródeł prądu o wysokim napięciu znajduje się w polu elektromagne­tycznym, które może być niebezpieczne dla człowieka, stając się przyczyną schorzeń reumatycznych i stwardnienia rozsia­nego. Prezentujący te poglądy lekarz od dwudziestu lat leczy te choroby za pomocą soli mineralnych, maści, których , skład sam opracował, a także skłaniając pacjentów do prowadzenia higienicznego trybu życia.

Specjaliści zajmujący się falami elektromagnetycznymi oraz osoby, które zainteresowała nowa dziedzina zwana me­dycyną wnętrz mieszkalnych, wiedzą na ten temat znacznie więcej, niż ujawniają. Problem tkwi w fakcie, że trzeba kil­kudziesięciu lat, by ocenić rzeczywistą szkodliwość tych fal dla człowieka, a dopiero potem podjąć skuteczne działania.

Przekonaliśmy się już, że mamy wystarczające dowody wpływu kosmosu na człowieka. Wciąż jednak wiele osób za­daje sobie pytanie, co w naszym organizmie reaguje, kiedy magnetyzer nakłada ręce na chorego.

Amerykańscy biolodzy dokonali w tej dziedzinie ciekawe­go odkrycia, a ja miałem okazję – o niczym nie wiedząc – sprawdzić na sobie jego trafność!