PIERWSZE KOŁO OD WOZU

Na wspomnianej tabliczce znajduje się tylko wizerunek wozu kołowego. Jednakże w starożytnym mieście Kisz znaleziono pozostałości rydwanu z litymi kołami, którego wiek określono na ok. 4650 lat. Koła rydwanu miały ok. 0,5-1 m średnicy. Wycinano je z desek, a następnie kawał­ki łączono drewnianymi kołkami. Na obrzeżu, za pomocą miedzianych gwoździ, przybijano skórzane „opony”.
Lite koła nadawały się wprawdzie do wożenia cięża­rów, lecz nie mogły poruszać się szybko. Żeby więc wy­korzystać je w bitwie trzeba było znaleźć sposób, by stały się lżejsze. W tym celu, początkowo miejscami, zdejmowano warstwę drewna.

W końcu, ok. 2000 r. p.n.e. wynaleziono koło ze szprychami.
Pojawiło się ono po raz pierwszy albo w Syrii, albo w Anatolii, a jego twórcami byli Hetyci lub Mitannijczy- cy. Czasem szprychy robiono z brązu, aby koło było mocniejsze i lżejsze, dzięki czemu rydwany stawały się szybsze. Niestety wykorzystanie koła do transportu po­wodowało konieczność ciągłego ulepszania dróg. Tak więc, ok. 4000 lat temu, Asyryjscy budowniczowie dróg za pomocą pik z brązu ścięli zbocze stromego wzgórza, żeby zbudować jedną z takich lepszych dróg.
Wiemy także, iż Hyksosi używali kół ze szprychami w swoich konnych rydwanach, podczas najazdu na Egipt w 1680 roku p.n.e.