DUBROWNIK (Chorwacja)

Dubrownik usytuowany w sło­necznej, śródziemnomor­skiej Chorwacji (Dalmacja) jest jednym z najpiękniejszych miast w Europie. Swoją sławę za­wdzięcza przede wszystkim wspa­niałym zabytkom i niezwykle ma­lowniczemu położeniu – między wzgórzami a morzem.

Początki tego grodu sięgają VII stulecia, kiedy to w południowej części dzisiejszego Dubrownika, na wyspie Lave, założono Raguzę morski port handlowy. W X wie­ku przybyli tu Słowianie, którzy swoją osadę nazwali Dubrava (dą­browa). W XIV wieku doszło do po­łączenia Raguzy i Dubravy w jedno silne, warowne miasto. Najwspanialszym zabytkiem Du­brownika jest starówka – niemal cała z kamienia – i położone w jej obrębie kościoły. Do najpiękniej­szych należą: katedra Wniebo­wzięcia NMP ze skarbcem, w którym znajdują się m.in. relikwie św. Błażeja – patrona miasta, XIV- -wieczny kościół Franciszkanów z portalem z pietą z XV wieku i najstarszą działającą apteką na dziedzińcu (z pierwszej połowy XIV w.) oraz kościół św. Błażeja z figurą świętego, trzymającego w dłoni makietę miasta.

Bardzo okazałe są też budowle świeckie, takie jak pałace Sponza czy Rektorów – obecnie muzeum miejskie. Ten pierwszy, położo­ny przy wschodnim końcu Płaca – głównej ulicy starówki, to go­tycko-renesansowy budynek, w którym dawniej mieściły się urząd celny, mennica oraz urząd miar i wag. Potwierdza to napis, jaki wyryto w jego sieni: „Jest zakazane oszukiwać i fałszować miary; gdy ważę towary, waży ze mną sam Bóg”. Duże znaczenie dla dubrowniczan miała XV-wieczna kolumna Orlanda (Rolanda). Długość łokcia rycerza służyła jako wzorcowa miara długości (51,2 cm), a na co dzień wykorzystywano Rolanda jako pręgierz dla ukarania osób, którym udowodniono łapownictwo.