Jak się wtedy mieszkało?

Dołącz do nas na :

Badania archeologiczne pokazały, że architektura neolitu była wyjątkowa. W Europie ludzie potrafili wznosić duże, podłużne domostwa, w których zamieszkiwały całe rodziny, tworzone przez dwa , rzadziej trzy pokolenia. Początkowo mieszkano jeszcze w ziemiankach, wkrótce jednak ludzie zaczęli prze prowadzać się do prawdziwych, drewnianych domów. Były to domostwa słupowe konstrukcja dwuspadowego dachu opierała się na palach nośnych. Zazwyczaj domy były niewielkie, na planie prostokąta, stawiano też jednak tzw. domy długie, o długości kilkunastu lub nawet kilkudziesięciu metrów, także oparte na szkielecie słupowym.

Ściany tworzyła plecionka uzupełniona gliną. Domy składały się na osady, najczęściej po 24 budynki, o charakterze otwartym. Wraz z ludźmi w długich domach mieszkały również zwierzęta, nieopodal rozciągały się pola uprawne. W tym okresie zaczęły już też jednak powstawać pierwsze osady o charakterze obronnym. Małe „wioski” Podczas gdy u nas głównym materiałem budulcowym pozostawało łatwo dostępne drewno, na bliskim Wschodzie budowano z cegły wypalanej na słońcu, na kamiennym fundamencie. Domy często były piętrowe, a ich mieszkańcy używali I „ już też pierwszych prostych mebli łóżek,  krzeseł czy szafek. Najstarsze osady powstawały przed 1O OOO r. p.n.e„  a Jerycho ok. 8000 r. p.n.e. mogło mieć już 2 tys. mieszkańców. Tamtejsze osady częściej miały charakter obronny były otoczone murem.

Dołącz do nas na :

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *