Małe wielkie informacje (2)

 (Staro)nowy klucz do sukcesów pająków
Pająki są niemal wszechobecne, ponieważ nauczyły się chwytać swoje ofiary w wyjątkowy sposób, z którym nikt nie może konkurować – łapią je w misternie uplecione sieci. Takie wyjaśnienie jest najprawdopodobniej prawdziwe, jednak napotyka na jeden problem. Około połowa wszystkich gatunków pająków nie wyplata sieci, tylko atakuje swoje ofiary z ziemi. Stanislav Gorb wraz z naukowcami z Uniwersytetu Christiana-Albrechta w Kilonii opisał niedawno ciekawą adaptację, która najprawdopodobniej pomogła pająkom przystosować się do życia na ziemi. Są to specjalne kępki włosków na końcówkach odnóży. Uczeni od dawna wiedzieli o ich istnieniu i uważali je za adaptację do chodzenia po śliskich powierzchniach. Jednak niemiecko-szwajcarski zespół naukowców ocenił, że do niebywałego rozwoju włosków doszło u tych pająków, które zaniechały (lub nigdy nie potrafiły) tkać sieci. Omawiane włoski miałyby zatem być adaptacją do polowania na ofiary bezpośrednio na ziemi.

• Co ma wspólnego guma do żucia i koncentracja?

 Nie będzie to dobra wiadomość dla nauczycieli. Kilku brytyjskich psychologów z Cardiff University w Walii z Kate Morganna czele zbadało niedawno, czy nielubiane przez nauczycieli żucie gumy w czasie lekcji ma wpływ na koncentrację uczniów. Naukowcy pracowali z dwoma 20-osobowymi grupami studentów. Obie grupy miały za zadanie wysłuchać nagrania 30-minutowego wykładu, który zawierał również ciągi liczb. Tylko jedna grupa mogła żuć gumę. Okazało się, że grupa, która żuła gumę, pokonała swoich konkurentów. Ich wyniki były nie tylko dokładniejsze, ale czas udzielania odpowiedzi był o wiele krótszy w porównaniu do osób z drugiej grupy. Naukowcy twierdzą, że możliwą przyczyną lepszych wyników jest dotlenienie tych obszarów mózgu, które związane są z koncentracją uwagi.

• Modyfikacja toksyny powoduje powstanie leku

Zmodyfikowane białko uzyskane z jadu pająków mogłoby działać jak antidotum na ukąszenia węży. Uczeni z Uniwersytetu w Minas Gerais w Brazylii zgromadzili jad pająka gatunku Loxosceles intermedia i zmodyfikowali 3 części jego toksyny. Jad pająka powoduje martwicę tkanek wokół ukąszenia, a toksyna może uszkodzić nerki lub spowodować krwawienie wewnętrzne. Uczeni odkryli, że zmodyfikowane białko nie jest niebezpieczne, i co więcej, działa jako antidotum na pierwotną toksynę pająka. Dotąd antidota byty produkowane bezpośrednio z toksyn i mogły być potencjalnie niebezpieczne dla pacjenta. Nowa metoda mogłaby wyeliminować ryzyko

• Kochamy całym sercem? A może mózgiem?

Wszystkich zakochanych z pewnością zdziwi fakt, że za miłość wcale nie odpowiada serce, ale mózg. Gdy badano, jak wygląda mózg w czasie miłości romantycznej między parą kochanków, okazało się, że aktywne są centra emocjonalne, natomiast cała część przedczołowa mózgu – związana z myśleniem racjonalnym, jest zupełnie nie aktywna. Naukowcy twierdzą, że to właśnie on diametralnie zmienia swe funkcjonowanie i uruchamia zupełnie nowe procesy motywacyjne. Co ciekawe, mózg rozróżnia miłość romantyczną od miłości macierzyńskiej! Badanie skanu mózgu wykazało, że w przypadku miłości matki do dziecka, oprócz centrów emocjonalnych, aktywuje się również racjonalna część przedczołowa mózgu- związana z myśleniem.

• Czy Wasze dziecko potrafi lub potrafiło dobrze liczyć i czytać w wieku siedmiu lat?

To dobry znak dla jego przyszłości! Według badania socjologów z Uniwersytetu Edynburskiego istnieje silny związek między rezultatami naukowymi dzieci a ich późniejszym statusem socjo-ekonomicznym. Krótko mówiąc: im mądrzejsze dziecko, tym bogatszy dorosły.

• Katastrofa naftowa w 2010 r. w Zatoce Meksykańskiej

Spowodowana przez uszkodzenie platformy wiertniczej firmy British Petroleum, uważa na jest za jedną z największych katastrof ekologicznych w historii. Plama wprawdzie zniknęła już z powierzchni morza, ale duża część ropy osiadła na dnie. Najnowsze badanie ryb żyjących w tym rejonie pokazało, że ropa stale wpływa na ich życie. Z jajeczek lęgnie się mniej rybek, oprócz tego są one mniejsze i często mają wadliwie rozwinięty układ krwionośny.

• Muchy kanibalki

Właśnie to możemy powiedzieć o muszkach owocówkach (Drosophila melanogaster),które celowo głodzono w laboratorium. Zespół naukowców z Uniwersytetu w Lozannie chciał sprawdzić czy roślinożerne gatunki w sytuacji, gdy ich źródło pożywienia jest niedostępne, potrafią przejść na kanibalizm. Ku zaskoczeniu naukowców, teoria została potwierdzona.

• Jak mózg „zabarwia” muzykę?

Koncert fletowy G-dur Mozarta jest żółto-pomarańczowy, jego Requiem d-moll zaś ciemnoszare. Według uczonych w Berkeley, pod kierownictwem psychologa Stephena Palmera, nie jest to przypadek. Aby sprawdzić umiejętność ludzkiego mózgu w „zabarwianiu” słyszanej muzyki, wykorzystali skalę 37 kolorów i wiele kompozycji muzyki poważnej w wolnym i szybkim tempie oraz w durowych i mollowych tonacjach. Badanymi byli Amerykanie (różnego pochodzenia etnicznego) oraz Meksykanie niewładający językiem angielskim. W obu kulturach efekt był podobny – ludzie mają tendencję łączyć weselszą i szybszą muzykę z żywszymi kolorami, a wolniejsza muzyka w tonacjach mollowych odczuwana jest jako ciemniejsza.

• Ćma z rekordowym słuchem

Ultradźwiękiem można nazwać praktycznie wszystkie częstotliwości, które są zbyt wysokie, aby usłyszał je człowiek. Dla wielu gatunków zwierząt (nietoperze, delfiny) są to normalnie słyszalne pasma. Szkoccy naukowcy z Uniwersytetu Strathclyde w Glasgow odkryli rekordzistę w słyszeniu wysokich częstotliwości. Jest to niepozorna ćma barciak większy (Galleria mellonella), która rejestruje dźwięki o częstotliwości 300 kHz (dla porównania-bariera dla ucha ludzkiego to 20 kHz). Dlaczego ten nocny motyl uzyskał takie umiejętności? Uczeni uważają, że jest to wynik selekcji naturalnej. Nietoperze wykorzystują dźwięki o wysokiej częstotliwości, aby jednak ćmy nie zostały usłyszane przez potencjalnego drapieżnika, musiały „przejść” na jeszcze wyższe częstotliwości.

• Europejczycy to jedna wielka rodzina.

Według ostatnich badań genetyków wszyscy Europejczycy to jedna wielka rodzina. Uczeni odkryli, że ludzie oddaleni od siebie, jak współcześni Brytyjczycy i Turkowie, są potomkami wspólnego przodka, który żył ok. 1 tys. lat temu. Graham Coop i Peter Ralph z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Davis, którzy porównywali materiał genetyczny ponad 2 tys. Europejczyków, uważają, że widoczne różnice spowodowane są migracjami po Europie. Jednak według ich słów, to zaledwie lekkie powierzchowne poprawki takiego samego zbiornika genetycznego.

• IQ można określić na podstawie obserwacji pasków

Zespół naukowy dr. Michaela Meinicka z University of Rochester prosił ochotników, aby obserwowali czarno-białe paski na monitorze, znajdujące się na szarym tle. Paski poruszały się w prawo i w lewo zajmując różną powierzchnię. Osoby badane miały określić w jakim kierunku się poruszają. Wynik był zaskakujący – ochotnicy z wysokim IQ mieli najgorsze wyniki. Chociaż określali kierunek szybciej, nie byli w stanie prawidłowo oddzielić tła, przez co popełniali dużo błędów. Co więcej, im większe były paski, tym gorzej odgadywali ich kierunek. Logiczne, że im większa powierzchnia do obserwacji, tym gorsze nasze możliwości postrzegania. Z większej powierzchni do naszego mózgu dociera więcej danych do selekcji. Dlatego dłużej zajmuje nam rozpoznanie, co się dzieje na większej powierzchni. Ponadto, jeśli część obserwowanego zjawiska jest w ruchu, mózgowi trudno jest skupić się tylko na jednym obszarze. Wyniki badań wskazują, że naturalna umiejętność filtrowania danych w tle związana jest z IQ – im wyższe IQ, tym gorzej selekcjonujemy informacje.