NIE TYLKO MIEDŹ
Oprócz miedzi, soli kamiennej (wydobywanej z nadkładów położonych nad miedzionośnymi złożami) oraz żużlów (z pieców szybowych stosowanych jako kruszywa drogowe), kombinat wytwarza szereg innych produktów. Rudy miedzi są minerałami siarczkowymi, w procesie produkcyjnym powstaje więc dwutlenek siarki. Ze względu na ochronę środowiska nie wypuszcza się go oczywiście do atmosfery. Gazy z pieców kierowane są do wytwórni kwasu siarkowego, produkującej rocznie ponad 600 tys. ton tego związku. Metalami w największych ilościach towarzyszącymi rudom miedzi są żelazo i ołów. Ołów gromadzi się głównie w pyłach z pieców (również poddawanych przeróbce). W wyniku przetworzenia pyłów wytwarza się około 30 tys. ton surowego ołowiu rocznie. Także zużyty elektrolit z elektrorafinacji miedzi jest źródłem cennych produktów. Rocznie odzyskuje się z niego ponad 6 tys. ton siarczanu miedzi i ponad 2 tys. ton siarczanu niklu.
Najcenniejszym odpadem poprodukcyjnym jest jednak szlam z podlegających elektrorafinacji anod miedzianych. Otrzymuje się z niego srebro w ilości ponad 1200 ton rocznie (co sprawia, że KGHM jest drugim na świecie producentem tego metalu), złoto (około 700 kg rocznie) oraz selen (stosowany w fotokomórkach i ogniwach fotowoltaicznych; roczna produkcja to około 85 ton). W ostatnich latach w firmie KGHM Ecoren podjęto odzyskiwanie ze ścieków poprodukcyjnych rzadkiego metalu renu (stosowany do wytwarzania katalizatorów w przemyśle petrochemicznym i jako składnik stopów lotniczych). Miejsce produkcji przypomina laboratorium biotechnologiczne, a nie zwykłą hutę, ponieważ do rozdzielania składników surowca stosuje się bardzo zaawansowane metody, np. chromatografię jonowymienną. Zakład produkuje około 5 ton renu rocznie w postaci czystego metalu i jego związku chemicznego nadrenianu amonu (NH4Re04). To ponad 10% światowej produkcji. Podczas procesu otrzymywania miedzi z rud poszczególne etapy technologiczne są ściśle ze sobą związane – produkt końcowy jednego procesu jest surowcem dla kolejnego. W celu zwiększenia efektywności wytwarzania odpady są często zawracane do ponownego przerobu. Zazwyczaj wykorzystuje się również produkty uboczne, co stanowi źródło dodatkowych zysków oraz pozwala zminimalizować obciążenie środowiska działalnością górniczo-hutniczą.
