Niedobór tlenu

Wraz ze wzrostem wysokości zmniejsza się ciśnienie powietrza. Według fizjologów zajmujących się problemem życia na dużych wysokościach granica trwałej aklimatyzacji przebiega na wysokości około 5000 m. Wyżej nawet najzdrowsi ludzie mogą przebywać tylko przez pewien czas. Członkowie wypraw na himalajskie ośmiotysięczniki często korzystają ze zbiorników tlenu, choć krótkotrwałe zdobywanie samych szczytów’ następuje bez ich pomocy. Szczyt Mount Everestu znajduje się mniej więcej na największej wysokości, na której człowiek może jeszcze oddychać. Gdyby na przykład kabina samolotu lecącego na wysokości 1011 tysięcy metrów rozhermetyzowała się, po wyrównaniu się ciśnienia we wnętrzu samolotu z ciśnieniem na zewnątrz pasażerowie nie mogliby oddychać.

Ze względu bowiem na bardzo niskie ciśnienie tlenu włośniczki płucne, zamiast pobierać tlen z otoczenia, zaczęłyby go do niego oddawać. Oczywiście taki proces szybko kończy się śmiercią.