Naukowcy na tropie najnowszych sposobów walki z rakiem

Dołącz do nas na :

Do rewolucyjnych odkryć, które znajdują zastosowanie w medycynie, często dochodzi niespodziewanie podczas badan prowadzonych u różnych gatunków zwierząt. Tak było i w tym przypadku. Izraelsko-amerykanski zespół naukowców odkrył mechanizm, dzięki któremu rak nie zabija żyjących pod ziemią gryzoni. Czy ich odkrycie okaże się przełomowe w terapii chorób nowotworowych u ludzi? O tym się dopiero przekonamy.

Niektóre gryzonie żyjące pod ziemią | mogą przynieść medycynie korzyści, g jakich nikt by się nie spodziewał. Naukowcy wykazali, że pewne gatunki tych zwierząt posiadają naturalny mechanizm antynowotworowy, który skutecznie zwalcza każdą zmutowaną komórkę powstałą w organizmie. Do tych szczęśliwców, oprócz golców żyjących w Afryce, zaliczają się też ślepce z Bliskiego Wschodu. Mysz, jeśli wcześniej nie stanie się niczyją ofiarą, może dożyć co najmniej 3 lat. Co ciekawe, golce z Afryki dożywają nawet 30 lat, a ślepce z Bliskiego Wschodu żyją średnio 20 lat. Trudno też u nich znaleźć wyraźne oznaki starzenia, takie jak: obniżenie aktywności fizycznej, osłabienie kości lub narządów zmysłów. Nie występują też u nich choroby nowotworowe. To niesłychane, ale ani wśród ślepców, ani wśród golców nigdy nie zaobserwowano nowotworów.

 

Dlaczego to właśnie prowadzące podziemny tryb życia gryzonie mogą poszczycić się tak długim wiekiem? Ślepce spędzają życie w podziemnych norach, niezagrożone atakiem drapieżników. Dzięki życiu w takim środowisku mogły rozwinąć u siebie gen dłuższego życia, który zapewnia również skuteczną ochronę przed komórkami nowotworowymi, mówi prof. Vera Gorbunova z University of Rochester w Nowym Jorku. To jednak nie wszystko. U żyjących w Afryce golców zaobserwowano ciekawą właściwość, którą można nazwać „pulsującym życiem”. Zwierzęta te potrafią zmieniać tempo procesów metabolicznych, w zależności od ilości dostępnego pożywienia, na które składają się przede wszystkim bulwy roślin. Dzięki temu mogą chronić swój organizm przed stresem oksydacyjnym, czyli zbyt silnym działaniem reaktywnych form tlenu. NIEZWYKŁE ZASTOSOWANIE KWASU HIALURONOWEGO Podczas badań zespól Very Gorbunovej zidentyfikował u afrykańskich golców związek chemiczny kwas hialuronowy o dużej masie molekularnej (HMM-HA), który najprawdopodobniej odgrywa kluczową rolę w walce z rakiem. Substancja ta jest potrzebna golcom, ponieważ występuje w postaci śliskiej mazi, dzięki której zwierzęta te łatwiej przeciskają się przez podziemne korytarze. Gdy naukowcy, na drodze manipulacji genetycznej, pozbawili golce zdolności do wytwarzania HMM-HA, stały się one podatne na nowotwory.

Kolejne badania, przeprowadzone przez zespół naukowców pod kierownictwem Aarona Avivi z Hajfy, miały na celu wykazanie, jakimi sposobami ślepce z Bliskiego Wschodu bronią się przed nowotworami. W związku z tym pobrano z pachy ślepców komórki tkanki łącznej fibroblasty, i hodowano je w warunkach laboratoryjnych łącznie z komórkami nowotworowymi (znajdowały się tam 2 typy komórek raka wątroby i 2 typy komórek raka piersi). Wynik eksperymentu okazał się niewiarygodny. Fibroblasty pobrane od ślepców w szybkim tempie zniszczyły ludzkie komórki nowotworowe. Ku zdumieniu naukowców działanie przeciwnowotworowe wykazały również płyny wydzielane przez fibroblasty. To jednak nie koniec rewelacyjnych doniesień. Fibroblasty wraz z płynem przez nie wytwarzanym niszczyły jedynie chore ludzkie komórki, zdrowe pozostawiały w nienaruszonym stanie.

Cały świat naukowy już zastanawia się, czy to odkrycie w przyszłości pomoże człowiekowi w wynalezieniu skutecznego leku na nowotwory. Człowiek nie wykorzystuje mechanizmu obrony przed rakiem podobnego do obrony ślepców. Jednak gdybyśmy potrafili symulować podobną oczyszczającą reakcję w ludzkich komórkach nowotworowych, teoretycznie moglibyśmy walczyć z niektórymi typami raka i przedłużać życie chorych ludzi, mówi prof. Gorbunova. Czas pokaże, czy odkrycie to będzie początkiem skutecznego leczenia śmiertelnych nowotworów.

Golec w klubie odczytanych

Odczytanie kompletnej informacji genetycznej danego gatunku jest dziś uważane za pierwszy krok, niezbędny do dalszych badan właściwości i możliwości organizmu. Unikalne własności golców, związane z ich długowiecznością, systemem socjalnym oraz umiejętności przetrwania w warunkach z ekstremalnie niskim poziomem tlenu, doprowadziły naukowców do przekonania, że właśnie tego gatunku nie może brakować wśród „odczytanych” kodów genetycznych. Dzięki rozwojowi technologicznemu w dziedzinie odczytywania kodów genetycznych spełnienie tego warunku nie jest dziś niczym niemożliwym. Pełny genom golca został „odczytany” w 2011 r. dzięki wspólnej pracy naukowców z USA i Chin.

Ślepiec i golec w systematyce

Ślepiec i golec to gryzonie o podobnej wielkości i prowadzące zbliżony do siebie tryb życia. Choć może wydawać się, że są blisko ze sobą spokrewnione, to jednak nie są sobie tak bliskie, jak można sądzić wydawać. Ślepce (Spalacidae) są rodziną gryzoni, dzielącą się na 6 rodzajów i ok. 37 gatunków. Występują. na przeważającej części obszaru Azji, w Europie południowej i Afryce północnej. Ich klasyfikacja była kością niezgody wśród specjalistów. Aktualnie przeważa zdanie, że jest to oddzielna grupa z podrzędu Myomorpha, czyli krewnych myszy, szczurów, skoczków i koszatek. Kretoszczury (Bathyergidae) zamieszkują wyłącznie Afrykę subsaharyjskci. Dzielą się na 22 gatunki w 6 rodzajach. Ich wspólną cechą, podobnie jak u niektórych ślepców, jest podziemny tryb życia. Niektóre gatunki (np. znany nam golec) mają tryb życia podobny do kolonii pszczół. Z punktu widzenia systematyki są to przedstawiciele zupełnie oddzielnych infrarzędów gryzoni, Hystricognathi (od innych gryzoni różnią się strukturą kości czaszki). Są zatem bliżej spokrewnione z jeżozwierzami, świnkami morskimi oraz nutriami.

 

 

 

Dołącz do nas na :

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *