Niedobór snu niszczy intelekt i ciało!

Uczeni z Uniwersytetu w Pensylwanii zbadali ochotników, którzy przez 14 dni spali 6 godzin dziennie. Na podstawie testów psychicznych i inteligencji odkryli, że mają takie same wyniki, jak osoby, które nie spały 2 dni z rzędu. Co ciekawe, osoby te nie czuły, że brakuje im snu. Większość badanych osób twierdziła, że subiektywnie czują się normalnie, chociaż obiektywne było inaczej. Brak umiejętności zdiagnozowania stanu własnego ciała może być dla nas bardzo niebezpieczna. Długotrwałe skracanie snu jest jedną z najczęściej stosowanych metod tortur. Oprócz tego, że skazany nie stawia oporu, brak snu bardzo szybko i znacząco zmienia psychiczny stan ofiary. Człowiek przestaje odróżniać rzeczywistość od snu i nie do końca rozumie, co się wokół niego dzieje. W takim stanie może ujawnić skrywane informacje.

ŚPIJCIE DŁUŻEJ, NIE UTYJECIE

Ze skróconym snem wiąże się również otyłość. Zostało to potwierdzone w wielu niezależnych badaniach. Im krótszy sen danej populacji, tym większe ryzyko otyłości. Uczeni z Warwick Medical School w Coventrybadali stosunek otyłości do snu na 600 tys. osób z całego świata. Odkryli, że ludzie otyli śpią o wiele krócej od innych. Naukowcy twierdzą, że niedobór snu zwiększa dwukrotnie ryzyko otyłości u dorosłych i 1,5 x u dzieci. Prof. Jean Philippe Chaput z Uniwersytetu Ottawy odkrył, że sen wpływa na hormon leptynę. Uwalnia ona tkankę tłuszczową oraz informuje mózg o sytuacji energetycznej organizmu. Gdy w organizmie jest dużo leptyny, organizm nie odczuwa głodu. Podczas snu poziom leptyny wzrasta, aby sen nie był przerywany przez uczucie głodu i mógł być naprawdę regenerujący. Jeśli sen jest krótszy, niski poziom leptyny utrzymuje się dłużej i człowiek odczuwa potrzebę jedzenia.

MIĘDZYNARODOWA KLASYFIKACJA PROBLEMÓW ZE SNEM

Najnowsza Międzynarodowa Klasyfikacja Zaburzeń Snu (International C/assification ofSleep Disorders, ICDS-2) dzieli zaburzenia snu na sześć głównych kategorii:

1. BEZSENNOŚĆ (ASOMIA)

 Istnieje wiele rodzajów bezsenności problemy z zasypianiem, przedwczesne pobudki bez możliwości ponownego zaśnięcia i wiele innych. Wyjątkowym przypadkiem jest tzw. bezsenność psychofizjologiczna, która pojawia się z powodu niepokojących wydarzeń w życiu, np. przed egzaminem, przeprowadzką czy przy uporczywym bólu zęba. Jeżeli jesteśmy wrażliwi źle znosimy podobne stany, bezsenność powróci następnego wieczoru, nawet gdy niepokojące wydarzenie już przeminęło. Skupiamy się wówczas na tym, że powinniśmy spać i boimy się, że nie uśniemy. Ostatecznie troska o spokojny sen uniemożliwi nam zaśnięcie.

2. ZABURZENIA ODDYCHANIA ZWIĄZANE ZE SNEM

Do tej kategorii na leży przede wszystkim zespół bezdechu śródsennego.

3. HIPERSOMNIA ( NADMIERNA SENNOŚĆ)
Dorrośli powinni spać od 6 do 9 godzin dziennie. 9- 10 godzin uważane jest za długi sen, choć jeszcze nie patologiczny. Jeżeli mamy potrzebę spać ponad 11 godzin dziennie, mamy doczynienia z hipersomnią. Nadmierna senność obejmuje długi odpoczynek nocny i dodatkowe spanie w ciągu dnia. Hipersomnia jest częstym objawem niektórych chorób, np. depresji, demencji, itp.

4. ZABURZENIA RYTMU OKOŁODOBOWEGO

Należy do n ich np. zespół nagłej zmiany strefy czasowej(ang. jet lag syndrome), który pojawia się podczas długich podróży samolotem.

5. PARASOMNIE

To zjawiska towarzyszące spaniu. Nie dotyczą długości czy jakości snu. Są to np. koszmary senne, lęki nocne, lunatyzm czy wybudzenie z dezorientacją. Interesującym typem parasomni jest zespół „eksplodującej głowy”. Występuje u bardzo małej liczby osób i nie jest tak poważnym syndromem, jak mogłaby świadczyć jego nazwa. U zasypiającego pojawia się wrażenie, że coś wybuchło w lub tuż obok jego głowy. Bardzo trudno usnąć po takim doświadczeniu, jednak lekarze nie widzą żadnych zagrożeń zdrowotnych wynikających z tego zaburzenia. Zespół ten dotyka częściej kobiety niż mężczyzn.

6. ZABURZENIA RUCHOWE ZWIĄZANE ZE SNEM

Jednym z zaburzeń ruchowych jest zespół niespokojnych nóg. Osoba dotknięta tą przypadłością ma nieprzyjemne uczucia mrówek w kończynach, które znika podczas ruchu. Niespokojne nogi mogą powodować skurcze. Kolejnym przykładem mogą być zaburzenia z rytmicznymi ruchami w czasie snu. U małych dzieci jest to normalne zjawisko, mniej więcej w ten sposób kołyszą się do snu.