Rozwój psychoruchowy dziecka:
Od pierwszych dni po urodzeniu dziecko słyszy, potrafi dostrzec świecący przedmiot i wodzić za nim wzrokiem. Ocenia się, że widzi na odległość 30 cm, co jest idealne, gdyż tyle dzieli zazwyczaj jego twarz od twarzy matki.
•2 miesiąc kończyny tracą skrzywienie, będące pozostałością życia płodowego. Wzrok się poprawia i dziecko może wodzić oczy ma za osobami przemieszczającymi się w tym samym pokoju. Zaczyna wydawać dźwięki. Wyostrza mu się też słuch, przez co może ono lokalizować źródła dźwięku. Staje się jeszcze bardziej rozczulające, bo potrafi uśmiechać się, jeżeli chce.
miesiąc dziecko umie korzystać ze wzroku: podnosi i obraca główkę, żeby dojrzeć miejsce, z którego dobiega hałas. Gaworzy, wchodzi w kontakt z otoczeniem, docenia towarzystwo, jego twarz wyraża ludzkie uczucia.
• 4 miesiąc potrafi podpierać się na łokciach przy unoszeniu się i trzymać prosto plecy i główkę. Jest bardzo zainteresowane swoimi rączkami. Bierze je do buzi, podobnie jak różne przedmioty, gdyż to jest jego sposób analizowania każdej rzeczy. Umie przewidywać, co się stanie; widząc przygotowania do posiłku albo spaceru, okazuje radość. Pojawia się śmiech.
• 6 miesiąc dziecko umie łapać przedmioty. Jednak chwytanie ich kciukiem i palcem wskazującym przyjdzie dopiero w 9 miesiącu. Między 5. a 10. miesiącem pojawia się umiejętność samodzielnego siadania i utrzymywania w tej pozycji bez oparcia.
• 8 miesiąc dziecko niezmordowanie powtarza sylaby, ćwicząc w ten sposób mówienie. W tym okresie pojawia się uczucie lęku związane z każdym oddaleniem się matki. Jest to wiek przywiązania do ulubionej rzeczy (szmatki, kołderki).W wieku 8 miesięcy dziecko krzyczy, kiedy matka wychodzi. Zdaje sobie sprawę z tego, że jest ona różną od niego osobą. Jeżeli jest oddawane do żłobka lub pozostawiane z opiekunką, matka przed odejściem powinna zostać z nim trochę i poczekać, aż zajmie się zabawą.
• 10 miesiąc dziecko daje znaki rękoma (pożegnanie, „koci koci“, klaskanie). Rozumie już na poziomie zdania pojedynczego.
• W wieku jednego roku dziecko rozpoznaje się w lustrze, tzn. zaczyna postrzegać siebie jako całkowicie odrębną jednostkę. Między 8. a 13. miesiącem dziecko czołga się i raczkuje. Niektóre dzieci od razu wstają na nóżki, przytrzymując się mebli. W pozycji pionowej dziecko potrafi się utrzymać między 9. a 14. miesiącem, chodzenie może się pojawić nawet w 20.
Seksualność niemowlęcia:
O seksualności dzieci można mówić od chwili ich narodzin, a nawet już w brzuchu matki. Oczywiście jest ona bardzo specyficzna, różna od seksualności człowieka dorosłego, przede wszystkim dlatego, że nie jest skupiona na narządach rodnych, a chodzi raczej o wrażliwość całego ciała, U noworodka usta i odbyt są podstawowymi strefami erogennymi. Seksualność dziecka należy uszanować. W żadnym razie nie powinno się powstrzymywać go przed dotykaniem własnego ciała. Niemniej jednak nie powinno się dopuścić do ewentualnych śmiałych praktyk przed większą publicznością.
Ząbkowanie:
Ząb potrzebuje kilku lat, żeby wytworzyć swoją wapienną strukturę. Zalążki zębów stałych znajdują się już w dziąsłach płodu. Czasem dzieci rodzą się z jednym zębem, u innych ten pierwszy wyrzyna się dopiero po roku. W pierwszej kolejności pojawiają się siekacze dolne, 2 4 miesiące później górne i wreszcie boczne (w sumie 8 siekaczy). Cztery zęby trzonowe wychodzą pojedynczo, zwykle około 18. miesiąca, a wszystkie cztery kły 2 miesiące później. Gdy dziecko ma 30 miesięcy wyrzynają się cztery zęby przedtrzonowe. W tym momencie uzębienie mleczne jest pełne liczy 20 zębów. Zęby stałe pojawiają się w wieku 6 lat: najpierw trzonowe, jeszcze zanim wypadną mleczne. Bez względu na to, kiedy się pojawiły, w 11. roku dziecko nie będzie miało już ani jednego zęba mlecznego. W tym wieku szczęki są już wystarczająco szerokie, aby przyjąć zęby stałe.
Zachowanie czystości:
Dziecko uczy się panować nad swoimi zwieraczami, zanim skończy 1,5 roku. Wcześniejsze zmuszanie go do zachowywania czystości jest bezcelowe, a nawet szkodliwe. Od 18 miesiąca można zacząć podsuwać mu nocnik, nie zmuszając jednak, żeby załatwiało się do niego. Chęć naśladowania wystarczy na ogół do skłonienia dziecka, żeby postępowało tak, jak rodzice czy starsze rodzeństwo. W wieku 2 2,5 roku dziecko zazwyczaj umie zachować czystość.