Wielokomórkowa ewolucja z probówki

Dołącz do nas na :

 

Co trzyma komórki przy sobie? Jedną z korzyści życia w koloni może być łatwiejsze unikanie drapieżników. Zwiększa ono również możliwość ekspansji na nowe terytoria. W wielu koloniach komórki są bardziej lub mniej trwale połączone, zazwyczaj za pomocą substancji międzykomórkowej. W niektórych koloniach mogą się natomiast dowolnie poruszać, dopóki nie oddalą się na zbyt dużą odległość. Umożliwia im to komunikację, dzięki której są w stałym kontakcie. Kolonie komórkowe mają dostęp do jednej z największych zalet życia w społeczności. Poszczególne komórki mogą stopniowo zacząć wykonywać wyspecjalizowane zadania, co spowoduje, że zaczną się od siebie różnić. Umożliwia to powstawanie złożonych organizmów. W pewnej chwili dla komórek w kolonii ważniejsze stanie się przeżycie całości struktury niż własny los. Z dość wolnego połączenia samodzielnych komórek powstaje wielokomórkowy organizm. Istnieją pewne zjawiska towarzyszące, które mogą wskazać, czy dla komórek całość organizmu jest ważniejsza od nich samych. Są to przypadki, w których w koloniach występują komórki śmiertelne, które dobrowolnie rezygnują z rozmnażania i przekazywania swoich g genów kolejnym pokoleniom.

Istnieją przypadki, gdy pojedyncze komórki wybierają dobrowolną śmierć na korzyść całej kolonii. Przyczyn samobójstwa komórek może być wiele. Czasem w danej funkcji lepiej sprawdzają się komórki martwe niż żywe, Jest to np. przypadek komórek tworzących ludzkie włosy. W innych przypadkach komórki umierają w trakcie rozwoju organizmu, gdy należy wytworzyć określony organ, np, oddzielić od siebie podstawy palców czy zwolnić miejsce dla innych komórek. W przypadku zakażenia niektórymi pasożytami wewnątrzkomórkowymi, przede wszystkim wirusami, komórka może otrzymać od układu immunologicznego rozkaz własnej likwidacji, który bez wahania wypełni. Tym samym zabije również pasożyta i nie dopuści do rozprzestrzenienia infekcji po całym ciele. Złożenie siebie w ofierze dla korzyści ogółu może uratować zachowanie własnych genów. Kolejnym pokoleniom przekazywane są geny tych komórek, które służą do rozmnażania całości, ale równocześnie są one pokrewne czy nawet genetycznie identyczne jak komórki, które dobrowolnie zrezygnowały z rozmnażania. Celem organizmu wielokomórkowego nie jest stworzenie jak największej liczby nowych komórek, ale uformowanie nowych organizmów wielokomórkowych. Dlatego byt wielokomórkowy może zabronić swoim komórkom rozmnażania, a nawet je zabić. Nigdy jednak komórki nie zrzekają się prawa do rozmnażania bez ważnego powodu.

Dołącz do nas na :

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *